RSS

Category Archives: Uncategorized

சிறீலங்காவின் சுதந்திரதினம்


இன்று சிறீலங்காவின் சுதந்திரதினம்.பிரித்தானிய காலணித்துவ ஆட்சியாளர்கள் தமிழ் அதிகார வர்க்கத்தின் துணையோடு தமிழ் மக்களின் இறைமையை சிங்கள அதிகாரவர்க்கத்திடம் அடிமைச்சாசனமாக எழுதி ஒப்படைத்துவிட்டுச் சென்ற நாள்.தமிழர் தரப்பிலுள்ள சிறீலங்கா அரச ஒத்தோடிகள் ‘நாங்கள் இலங்கையர்கள், நாங்கள் சிறீலங்கர்கள்’ என்று இன்று எங்கள் சுதந்திர தினம் என்று பெருமிதம் கொண்டாலும் பெரும்பாலான தமிழர்கள் எங்கள் இனத்தின் அடிமைவிலங்கு இன்னும் வலுவாக போடப்பட்டநாளாக,கறுப்பு நாளாகவே இதனை மனதளவிலாவது எதிர்கொள்கின்றனர்.
சிங்கள மக்கள் மத்தியில் வேரூன்றிய பௌத்த சிங்கள பேரின வாத எழுச்சியை கணிக்க தவறிய தமிழ் அதிகாரவர்கத்தின் கையேந்தி மற்றும் பிழைப்புவாத அரசியலும் குறிப்பாக அவர்களது சாதிய பிரதேச வர்க்கப் பெருமைகளும் தமிழினத்தின் அடிமைத்தனத்தக்கும் இனஅழிப்புக்கு உள்ளாதலுக்கும் முக்கியமான காரணிகளாக இருந்தன.
1881 ம் ஆண்டு பிரித்தானியர் ஆட்சியில் எடுக்கப்பட்ட இலங்கையின் குடிசன மதிப்பு கணக்கீட்டில் அன்று இலங்கையில் வாழ்ந்த மொத்த சிங்களமக்களின் தொகை…
18 இலட்சத்து 44 ஆயிரத்து 600
தமிழ் மக்களின் தொகை….
6 இலட்சத்து 87ஆயிரத்து 200
இசுலாமிய மக்களின் தொகை…
1 இலட்சத்து 84 ஆயிரத்து 500
1946 ம் ஆண்டு மீண்டும் பிரித்தானியர் ஆட்சியில் எடுக்கப்பட்ட இலங்கையின் குடிசன மதிப்பு கணக்கீட்டில் அன்று இலங்கையில் வாழ்ந்த மொத்த சிங்களமக்களின் தொகை…
46 இலட்சத்து 20 ஆயிரத்து 500
தமிழ் மக்களின் தொகை….
7 இலட்சத்து 33ஆயிரத்து 700
இசுலாமிய மக்களின் தொகை…
3 இலட்சத்து 73 ஆயிரத்து 600
இந்த 65 வருட கால இடை வெளியில் சிங்கள இனம் ஏறக்குறைய 18 இலட்சத்தில் இருந்து 46 இலட்சமாக பெருகியிருக்கிறது
இசுலாமிய மக்கள் 1 இலட்சத்து 80 ஆயிரத்தில் இருந்து 3 இலட்சத்து 70 ஆயிரமாக பெருகியிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் தமிழர்களோ 65 வருட காலத்தில் 46ஆயிரத்து 500 பேராகத்தான் அதிகரித்திருக்கிறார்கள்
இதில் முக்கியமாக குறிப்பிட வேண்டிய ஒரு விடயம் 1901 ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பில் தமிழர்களுடைய எண்ணிக்கை 9 இலட்சத்து 51 ஆயிரத்து 700
ஆனால் 1911ம் ஆண்டு 10 வருடத்தின் பின் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பில் அது 5 இலட்சத்து 28 ஆயிரமாகவும்
1921 ம்; ஆண்டில் எடுக்கப்பட்ட கணக்கெடுப்பில் 5 இலட்சதது 17ஆயிரத்து 300 ஆகவும் பெருமெடுப்பில் குறைந்திருக்கிறது.
மீண்டும் 1931ம் ஆண்டில் தான் இது 5 இலட்சத்து 98 ஆயிரத்து 900 ஆக அதிகரித்திருக்கிறது.
இதற்கு காரணம் அனுராதபுரம், புத்தளம், சிலாபம,; நீர்கொழும்பு பகுதிகளில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் சிங்களவர்களாக மாற்றப்பட்டு பதியப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
அடுத்து தமிழர்கள் அதிக பிள்ளைகள் பெற்றும் கொள்ளாததும் தமிழர்கள் மத்தியில் பிறப்பு வீதமும் இறப்பு வீதமும் அதிக வித்தியாசம் இல்லாமல் இருந்ததும் தமிழர்களது குடிசன பெருக்க வீதம் குறைந்ததற்கு இன்னொரு காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
1946 ம்; ஆண்டு குடிசன மதிப்பீட்டில் புதிதாக இந்திய தமிழர்கள் என்ற பெயரில் மலையக மக்கள் 7 இலட்சத்து 80 ஆயிரத்து 600 பேர் பதிப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
1971 ம் ஆண்டு சிறீலங்கா அரசாங்க ஆட்சியில் எடுக்கப்பட்ட இலங்கையின் குடிசன மதிப்பு கணக்கீட்டில் அன்று இலங்கையில் வாழ்ந்த மொத்த சிங்களமக்களின் தொகை…
91 இலட்சத்து 31 ஆயிரத்து 241
தமிழ் மக்களின் தொகை….
14 இலட்சத்து 23ஆயிரத்து 981
இசுலாமிய மக்களின் தொகை…
8 இலட்சத்து 55 ஆயிரத்து 724
மலையக தமிழ் மக்களின் தொகை…
11 இலட்சத்து 74 ஆயிரத்து 606
1881 க்கும் 1971 க்கும் இடைப்பட்ட 90 வருட காலத்தில் …
சிங்கள மக்களின் தொகை72 இலட்சத்து 84 ஆயிரத்து 641 ஆக அதிகரித்திருக்கிறது.
தமிழ் மக்களின் தெகை 7 இலட்சத்து 36 ஆயிரத்து 781 ஆகத்தான் அதிகரித்திருக்கிறது.
இசுலாமிய மக்களின் தொகை 6 இலட்சத்து 71 ஆயிரத்து 224 ஆக அதிகரித்திருக்கிறது.
2011 ம் ஆண்டு சிறீலங்கா அரசாங்க ஆட்சியில் எடுக்கப்பட்ட இலங்கையின் குடிசன மதிப்பு கணக்கீட்டில்
இலங்கையில் வாழ்ந்த மொத்த சிங்களமக்களின் தொகை…
01 கோடி 52 இலட்சத்து 50 ஆயிரத்து 81
தமிழ் மக்களின் தொகை….
22 இலட்சத்து 69ஆயிரத்து 266
இசுலாமிய மக்களின் தொகை…
18 இலட்சத்து 92 ஆயிரத்து 638
மலையக தமிழ் மக்களின் தொகை…
8 இலட்சத்து 39 ஆயிரத்து 504
1971 ல் தமிழீழ விடுதலைக்கான ஆயுதப் போராட்டம் கருக்கொண்ட பின்னர் 2011 வரையிலான 40 வருடகாலத்தில் சிங்கள மக்களின் தொகை61 இலட்சத்து 18 ஆயிரத்து 840 ஆக அதிகரித்திருக்கிறது.
தமிழ் மக்களின் தெகை 8 இலட்சத்து 45 ஆயிரத்து 285 ஆகத்தான் அதிகரித்திருக்கிறது.
இசுலாமிய மக்களின் தொகை 10 இலட்சத்து 36 ஆயிரத்து 914 ஆக அதிகரித்திருக்கிறது.
மலையக மக்களின் தொகை 1971 ல் இருந்ததை விட 3 இலட்சத்து 35 ஆயிரத்து 102 ஆல் குறைந்திருக்கிறது.இதற்கு காரணம் குடியுரிமை பறிப்பு. இந்தியாவுக்கு திரும்பி அனுப்பியவை என்பன.
1900 ல் தெற்கே தெய்வேந்தி முனை வரையும் வட மேற்கே நீPர்கொழும்பு வரையும் பரவி வாழ்ந்த நாம் இன்று அம்பாறையிலும் மட்டக்களப்பிலும் திருகோணமலையிலும் சிறுபான்மையினர் ஆக்கப்பட்டிருக்கிறோம். யாழ்ப்பாணத்துக்குள்ளும் இந்த ஆக்கிரமிப்பு தொடர்கிறது. இது உரு திட்டமிட்ட இனஅழிப்பு.இதற்கு எதிராக இதை தடுப்பதற்கு நாங்கள் என்ன செய்கிறோம்…இன்றைய நாளை ஒரு அடையாள எதிர்ப்பு நாளாக எங்கள் எதிர்ப்பை காட்டும் நாiளாக அதற்குரிய நிகழ்வுகளை புலத்தில் ஒழுங்கு படுத்த எமக்கு நேரமில்லை.

 
பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Posted by மேல் பிப்ரவரி 4, 2017 in Uncategorized

 

01. உலக ஒழுங்கு என்பது என்ன?


இந்த 2017 ம் ஆண்டிலாவது சமூக வலைத்தளங்களை அரட்டையடிப்பத்தற்கும் வசைபாடுவதற்கும் துரோகிபட்டம் கொடுப்பதற்கும் பயன்படுத்தும் நிலையை மாற்றி, ஆக்கபூர்வமான கருத்தாடல்களை செய்யும், கருத்தை கருத்தால் எதிர்;கொண்டு விவாதம் செய்யும் பாதையில் பயணிப்போம் வாருங்கள்.
என்னுடைய கருத்தை மற்றவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நான் நினைக்கும் போது,முதலில் நான் மற்றவர்களுடைய கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவிட்டாலும் பொறுமையாக கேட்க வேண்டும்.அவர்களுக்கும் கருத்தச் சொல்லும் உரிமை இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.இது தான் ஆரோக்கியமான கருத்தாடலுக்கான முதல்படி.
அதை விடுத்து எடுத்த எடுப்பிலேயே ஒருவருக்கு முத்திரை குத்துவது சாயம் பூசுவது சேறடிப்பது இவையெல்லாம் ஒருவருடைய மனக்கட்டமைப்பிலுள்ள கருத்தியல் வறுமையின் வெளிப்பாடாகும்.
000
இன்றிருந்து என்னுடைய புரிதலை, என்னுடைய எண்ணங்களை மற்றவர்களுடன் பகிரலாம் என்று நினைக்கிறேன்.கேள்வி பதிலாக அமையக் கூடிய இந்த விடயங்களை என்னுடைய நட்பு வட்டத்தில் உள்ளவர்கள் ஆக்கபூர்வமாக விவாதிப்பார்கள் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன்.
0000

01. உலக ஒழுங்கு என்பது என்ன?

1970 களின் இறுதிப்பகுதிவரை அரசுகள் அதிகாரமுடையவையாக இருந்தன.அந்த காலகட்டத்தில் நடந்த அத்தனை போர்களும் அரசுகளுக்கு எதிரானவையாக இருந்தன.அந்தக் காலகட்டத்தில் நடந்த விடுதலைப் போராட்டங்களும் அரசுகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களாகவே இருந்தன.
அந்த காலகட்டத்தில் இருந்த அரசுகளும் முதலாளித்துவ அரசுகள், சோசலிச அரசுகள், அணிசேராநாட்டு அரசுகள் என்று பிளவு பட்டிருந்தன.உலக பங்கு போடுவதற்கும் தங்கள் ஆளுமையை செலுத்தவதற்கும் முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கும் சோசலிச அரசுகளுக்கும் இடையில் நடந்த அதிகாரப்போட்டியே தங்களது விடுதலைக்காக போரடிய பல தேசிய இனங்கள் தங்களது விடுதலையை வென்றெடுப்பதற்கான புறச்சூழலை உருவாக்கித்தந்தது.முதலாம் இரண்டாம் உலகப் போரின் போதும் அதன் பின் நடந்த பனிப்போரின் போதும் தான் பல தேசிய இனங்கள் விடுதலை பெற்றன.

1980 களின் பின்னர் இந்த நிலைமை மாறுகிறது.உலக முதலாளித்துவம் எகாதிபத்திய நிலைக்கு உச்சம் தொட அரசுகளின் அதிகாரம் இழத்தல் ஆரம்பிக்கிறது.அரசுகளை தீர்மானிக்கின்ற கருவியாக சர்வதேச உளவு நிறுவனங்கள் செயற்பட ஆரம்பிக்கின்றன.ஏகாதிபத்திய நலனுக்கு எதிரான அரசுகள் கவிழ்க்கப்படுகின்றன.தலைவர்கள் கொலை செய்யப்படுகிறார்கள்.இந்தக் காலகட்டத்திலே போர்களை உளவு நிறுவனங்கள் தான் தீர்மானித்தன.விடுதலைப் போராட்டங்களையும் உளவு நிறுவனங்கள் தான் கையாண்டன.1991ல் நடந்த சோவியத் யூனியனினின் வீழ்ச்சி ஏகாதிபத்தியத்தை இன்னும் வலுப்படுத்தியதுடன் உலக ஒழுங்கையும் தலைகீழாக மாற்றிது.அரசுகளை அதிகாரமிழக்க வைப்பதென்பது வேகமாக நடந்தது.ஏகபதிபத்தியத்தின் தேவைக்கான அவற்றுக்கு சேவகம் செய்யக் கூடிய புதிய அரசுகள் தோற்றம் பெற ஊக்குவிக்கப்பட்டன.மறுபுறத்தில் உண்மையான விடுதலைக்கான அவசியத்தை கொண்டிருந்த தேசிய இனங்களும் அவற்றினது விடுதலைப் போராட்டங்கள் ஆயதபலங்கொண்டு நசுக்கப்பட்டன.அல்லது உளவுத்துறை நடவடிக்கைகள் மூலம் சிதைக்கப்பட்டன.

1990 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து 2000மாம் ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் உலகமயமாதல் வெகு வேகமாக நடைபெற்றது.
உலகமயமாதல் என்றால் ‘மூலதனம் எங்கு அதிகமாகக் குவிந்து இருக்கிறதோ, அங்கிருந்து அதனைப் பெற்று, மனிதவளம் எங்கு அதிமாகவும் செலவு குறைவானதாகவும் இருக்கிறதோ அங்கு உற்பத்தியை செய்து, பொருள்களுக்கு எங்கு சந்தை அதிகமாக இருக்கிறதோ, அங்கு விற்பனை செய்வதுதான் உலகமயமாதல்.’ இந்த உலகமயமாதல் நாடுகளுக்கு இடையேயான எல்லைக்கோடுகளை அழிந்துபோக செய்தது. இது தங்கு தடையின்றி மனிதர்களை நுகர் பொருள் கலாச்சார அடிமைகளாக மாற்றவும் உலகின் வளங்களை தங்கு தடையின்றி சுரண்டவும் வழிவகுத்தது.
இந்த உலக மயமாதல் அரசுகளை வெகு வேகமாக அதிகாரமிழக்கச்செய்தது.உலக நிதி மேலாண்மை நிறுவனங்களும் உலக வர்த்தககூட்டமைப்புகளும் அரசாங்கங்களை தீர்மானிக்கிற அமைப்புக்களாக மாறின.அரசுகளின் அதிகார கட்டமைப்பாக இருந்த உளவு நிறுவனங்கள் இந்த அமைப்புக்களின் அடியாள் அமைப்புகளாக ஏவல் நாய்களாக மாறின.
இன்று புதிய அரசுகள் தேவையற்றவை.விடுதலைப்போராட்டங்கள் தேவையற்றவை. ஜனநாயகம் தேவையற்றது.பொதுவுடமை தேவையற்றது.கருத்துச் சுதந்திரம், பேச்சு சுதந்திரம் தொழிற்சங்க உரிமைகள் தேவையற்றவை.இவற்றை கோரி நடக்கும் அனைத்துவகை ஆயதப்போரட்டங்களும் பயங்கரவாதமாகும்.ஒரு வகை அரை பாசிசத்தன்மையுடன் கூடிய போலி ஜனநாயக ஆட்சிமுறையை அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டே ஆகவேண்டும்.உலக பெருமுதலாளித்து கொள்ளையர்களின் இந்த இலாப வெறியை எதர்க்கின்ற அனைவரும் பயங்கரவாதிகள்.அழித்து ஒழிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். இது தான் 2017 ல் உள்ள உலக நிலைமை.

தானியங்கு மாற்று உரை இல்லை.

 

 
2 பின்னூட்டங்கள்

Posted by மேல் ஜனவரி 5, 2017 in Uncategorized

 

ஈழத்து சிவசேனாவின் உருவாக்கத்தை புரிந்து கொள்வது பற்றி…


02_91421748_keezhadi1

02
இந்தியா என்று இன்று அழைக்கப்படுகின்ற நாட்டின் வரலாறு, பாரசீகம் என்று முன்னர் அழைக்கப்பட்ட இன்றைய ஈரான் வழியாக ஆப்கானிஸ்தானுடாக ஐரோப்பாவில் இருந்து புலம்பெயர்ந்து வந்த வெள்ளை நிறத்தவர்களுடைய (ஆரியர்கள்) வரலாறாகவே கட்டமைக்கப்படுகிறது.

அவர்களது ஆரம்பகால மொழியான சமஸ்கிரதமே இன்றைய இந்திய மொழிகளுக்கெல்லாம் மூல மொழி என்றும் அவர்களது வேத நாகரிகமும் இராமாயண மற்றும் மகாபாரத கலாச்சாரமும் தான் இன்றைய இந்திய கலாச்சாரத்தின் தொட்டில் என்றும் நிறுவப்படுகிறது.
இதை நிராகரிக்கின்ற இனங்களை நீஷர்கள் (இழிவானவர்கள்) என்றும் அவர்களது மொழியை நீஷ பாஷை என்றும் இழிவு செய்கின்ற போக்கு நீண்ட காலமாக நிலவிவருகிறது.15

ஆனால் இதைச் காலாகாலமாகச் செய்து வருகின்றவர்களின் முன்னோர்கள் அதாவது ஆரியர்கள் நாடோடிகளாக இன்றைய இந்திய உபகண்ட நிலப்பரப்பை நோக்கி வந்தபோது அங்கு உயரிய நாகரிகமும் நகர, படை, மொழி மற்றும் கலாச்சார பண்பாட்டு விழுயங்களுடன் வாழந்த கறுப்புநிறங்கொண்ட மக்கள் சமூகம்(ஆதி தமிழ் சமூகம்) ஒன்று இருந்ததை சிந்து வெளியில் இருந்து இன்றைய தமிழ் நாட்டின் ஆதிச்ச நல்லூர் மதுரை கீழடி முதலான பல்வேறு இடங்களில் வெளிப்பட்ட வரலாற்று தடயங்கள்; உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.இன்றுவரை இவை தொடர்;;பான ஆய்வுகளையும் சான்றாதாரங்கயும் மூடிமறைக்கும்,திரிவு படுத்தும் வேலைகளை இந்திய அதிகார வர்க்கத்தை சேர்ந்த இந்த சமஸ்கிரத காவலர்கள் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றனர்.
அவர்கள் இன்று தங்களுடைய வரலாறாகவும் தங்களுடைய தெய்வங்களாகவும் தங்களுடைய வழிபாட்டு முறைகளாகவும் சொல்லிக் கொள்கின்ற எதுவுமே அவர்களுக்கு சொந்தமானது கிடையாது.
இடத்துக்கு இடம் அலைந்து திரியும் நாடோடிகளாகவும், வேட்டையாடி உண்பவர்களாகவும் இருந்த இவர்களது முன்னார்கள் இந்திய உப கண்;டத்துக்கு வரும் போது இந்திரன் வருணன் வாயு அக்கினி முதலான தெய்வங்களை வழிபடுபவர்களாகவே இருந்தார்கள்.இந்திரனே அவர்களது முக்கிய கடவுளாகவும் அக்கினி அவர்களுக்கான தூதுவனாக இருந்ததையும் அவர்களது காலத்தால் முந்திய நூலான ரிக் வேதம் குறிப்பிடுகிறது.

photofxlab_2016-02-05_10-30-44-1
இன்று அவர்கள் உரிமை கொண்டாடும் மும் மூர்த்திகளான சிவன் விஷ்ணு பிரம்மா ஆகிய தெய்வங்களும் அவற்றிற்கான வழிபாட்டு முறைகளும் இவர்களுக்கு முன் இந்திய உப கண்ட பரப்பெங்கும் பரவி நாடு நகர அமைப்புகளோடு வாழ்ந்த மக்களிடமிருந்து (ஆதித் தமிழ் சமூகம்) திருடிக்கொண்டதாகும்.
டிக்கடி இடம் பெயர்ந்து, ஆரம்பத்தில் காடுகளுக்குள் வேட்டையாடியும் பின்னர் காடு சார்ந்த நிலங்களுக்குள் பயிர்செய்தும் ; கால்நடைகளை வளர்த்தும் வந்த இவர்கள், ‘அரசு படை கட்டமைப்புடன் நாடுநகரங்களுக்குள் வாழ்ந்த மக்களை, அரக்கர்களாகவும் இராட்சதர்களாகவும் சித்தரித்ததையும், அவர்கள் மந்திர தந்திரங்களிலும் போர் கலைகளிலும்; வல்லவர்கள் என்றும், பலசாலிகள் என்றும் மாமிசம் உண்பவர்கள், மது அருந்துபவர்கள்’ என்றும் சித்தரித்ததையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.இவர்கள் இந்திரனையும் அக்கினியையும் வழிபட்ட காலத்தில் இவர்களால் அரக்கர்கள் என்றும் இராட்சதர்கள் என்றும் சித்தரிக்கப்பட்டவர்கள் சிவனையும் சிவலிங்க வழிபாட்டையும் மேற்கொண்டதை அவர்களே ஒப்புக்கொள்வதையும் அவதானிக்க வேண்டும்.
பிற்காலத்தில் அரக்கர்கள் அல்லது இராட்சதர்கள் என்று தங்காளால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட மக்களைப் போல தாங்களும் அரசு, படை மற்றும் நாடு நகர கட்டுமானங்களுடன் வாழ முற்பட்டபோது, அவர்களால்; வழிபடப்பட்ட சிவனை ‘மகாதேவா’ என்ற பெயரிலும், முருகனை ‘ஸ்கந்தா’ என்ற பெயரிலும் கண்ணனை ‘சிறீ கிருஷ்ணா’ என்ற பெயரிலும் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு, இந்தக் கடவுள்கள் எல்லாம் தங்களுடைய கடவுள்கள் என்றும,; இந்தக் கடவுள்கள் தங்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த தீயவர்;களான இந்த அரக்கர்;களையும் இராட்சதர்களையும் அழித்தொழிக்க தங்களுக்கு உதவினார் என்று கதைவிட்டதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.
தாய்வழி மற்றும் தந்தை வழி சமூகத்தில் இருந்து ஆரம்பித்து அடிமை சமூகம் மற்றும் அடிமையுடமை சமூக காலகட்டம் வரை தொடர்ந்த இந்த கதை விடல் இவர்கள் நிலப்பிரபுத்துவ சமூகமாக மாறுகின்ற போது சாத்தியமற்றுப் போகிறது.
அரக்கர்கள் அல்லது இராட்சதர்கள் எதிர் தேவர்கள் என்று கட்டமைக்கப்பட்ட முரண்பாடு, நிலபிரபுத்துவ சமூகத்தில் உழைக்கும் மக்களுக்கும் அவர்களது உழைப்பை சுரண்டி வாழும் நிலப்பிரபுக்களுக்கும் எதிரான முரண்பாடாக கூர்மையடைகிறது.
இந்தக் காலகட்டத்திலே தான் இவர்கள் இந்த முரண்பாட்டை கையாள்வதற்காக வர்ணக் கோட்பாட்டையும், கர்மம் மறு பிறப்பு கோட்பாட்டையும் கொண்டுவருகிறார்கள்.

vedic-civilization-300x242
சாதியத்தின் மூலக் கோட்பாடான இந்த வர்ணக் கோட்பாடு பிராமணர்களை முதலிடத்திலும் சத்திரியர்களை (அரசர்கள்) 2 ம் இடத்திலும் வைசியர்களை (வணிகர்கள்) மூன்றாம் இடத்திலும் மற்ற அனைவரையும் சூத்திரர்கள் என்ற குறியீட்டுக்குள் 4 ம் இடத்திலும் வைக்கிறது.
இந்த வர்ணக் கோட்பாடானது பிராமணனை முதன்மைப்படுத்தி சத்திரியனை அவனுக்கு அடுத்த படிநிலையில் வைக்கும் போது, அரசு பற்றியும் அதன் இறைமை பற்றியும் ஒரு கருத்துருவாக்கத்தையும் அது செய்கிறது.
இன்றைய நவீன காலத்தில் ‘ஒரு அரசின் இறமை என்பது மக்களுக்கானது,மக்களுடையது’ என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது..ஆனால் இந்த வர்ணக்கோட்பாடு, ‘இறைமையை கடவுளுக்கானது கடவுளுடையது’ என்று வரையறுத்தது. ‘இறைமை கடவுளுடையது’ என்று வரையறுக்கப்படும் போது, ‘அந்த இறைமையின் அடிப்படையில் உருவான அரசும் கடவுளின் அரசாகவும், கடவுளின் தூதுவனான பிராமணன், கடவுளுக்காக கடவுளின் இடத்தில் இருந்து அந்த அரசின் அனைத்து விடயங்களையும் கண்காணிக்கலாம், தலையிடலாம், என்றும், ‘அரசன் என்பவன் கடவுளின் சேவகனாக இருந்து கடவுளுக்காக கடவுளினுடைய அந்த அரசை நிர்வகிக்கவேண்டும்’ என்றும் ‘மற்ற அனைவரும் அந்த அரசுக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும்’ என்றும் வரையறுக்கப்பட்டது.இதன் மூலம் அரசுக்கும் அரசனுக்கும் அவனைவிட மேலானவனான பிரமணனுக்கும் எதிராக செயற்படுவது, கட்டுப்;பட மறுப்பது, கலகம் செய்வது எல்லாமே கடவுளுக்கு எதிரான படுபாதகச் செயல் என்று அச்சுறுத்தப்பட்டது. ‘இந்தச் செயலை செய்பவர்கள் இறப்புக்கு பின் நரகவேதனையை அனுபவிப்பதுடன் அடுத்த பிறப்பில் பாவிகளாக பிறந்து துன்பத்தை அனுபவிப்பார்கள்’ என்று பயமூட்டப்பட்டது.
இந்தப் பின்புலத்திலே தான் ‘சமஸ்கிரதம் கடவுளின் மொழி அதாவது தேவ பாஷை’ என்ற கருத்துருவாக்கமும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. ‘இதை மறுதலிப்பதும் ஏற்கமறுப்பதும்’ தெய்வ நிந்தனை என்று எச்சரிக்கப்பட்டது.
இதுவே இந்தியாவை தாண்டி இலங்கை உட்பட தெற்காசியா முழுவதும் பேசப்பட்ட மொழிகளிலே சமஸ்கிரத கலப்பு ஏற்பட காரணமாக அமைந்தது.
நில பிரபுத்துவ சமூக அமைப்பில் ஏற்படும் முரண்பாடுகளுக்குள் சிக்காமல் தங்களது ஆட்சி அதிகாரத்தை தக்கவைப்பதற்கு உதவி புரியும் இந்த வர்ணக் கோட்பாட்டையும் அதன் கருத்தியல் வடிவத்தையும் இந்திய நிலப்பரப்பிலிருந்த பெரும்பாலான அரசர்கள் மறுப்பின்றி ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.இதனால் இன்றைய இந்தியாவிலுள்ள பெரும்பாலான இனங்கள்; தங்களது மொழிகளின் மூல மொழி சமஸ்கிரதம் தான் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன.
தமிழினம் மட்டும் தான் ‘எங்களது மொழி சமஸ்கிரதத்திலிருந்து தோற்றம் பெறவில்லை..எமது மொழி சமஸ்கிரதத்துக்கு முற்பட்ட தனித்துவமான மொழி.அதற்கென்று தனியான வரலாறும்,இலக்கண அமைப்பும், பரந்துபட்ட இலக்கிய செழுமையும் உள்ளது’ என்பதை நிறுவ போராடிவருகிறது.
இந்த முயற்சிகளை முறியடிப்பதற்கும் இதை மேற்கொண்ட அமைப்புக்கள் மற்றும் அரசுகளை பிரித்தாளும் தந்திரத்தின் மூலம் நயவஞ்சமாக தோற்கடிப்பதற்கும் பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
எமது விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றிலே கூட எமது தாயகத்தில் உருவகக் கூடிய தமிழின எழுச்சி, தங்களது ஆரிய சமஸ்கிரத புனித தூய்மைவாத பிம்பத்தை உடைத்துவிடும் அல்லது அதை உடைக்க நினைப்பவர்களுக்கு உந்து சக்கதியாக அமைந்துவிடும் என்று இந்திய அதிகார வர்க்கம் அஞ்சுகிறது
(தொடரும்)

 
பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Posted by மேல் ஒக்ரோபர் 20, 2016 in Uncategorized

 

ஈழத்தில் சிவசேனாவின் உருவாக்கத்தை புரிந்து கொள்வது பற்றி…


ஈழத்தில் சிவசேனாவின் உருவாக்கத்தை புரிந்து கொள்வது பற்றி…

rss-1
ஈழத்தில் சிவசேனா அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டதானது ‘தமிழ் மக்களையும் இந்து மதத்தையும் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு நடவடிக்கை’ என்று ஒருசாராரும், இல்லை, இது தமிழ் மக்களை பிளவு படுத்தி மேலும் அடிமைப்படுத்துவதற்கான ஒரு சதித்திட்டம் என்று இன்னொரு சாராரும் வாதப் பிரதிவாதங்கள் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, தங்களை நடுநிலைவாதிகள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் இன்னொருசாரார், ‘ஈழத்தமிழர்கள் மிகவும் பலவீனப்பட்டுப்போன இன்றைய காலகட்டத்தில் இத்தகைய அமைப்பு பொதுபலசேனா போன்ற சிங்கள தீவிரவாத அமைப்புக்களின் அச்சுறுத்தலில் இருந்து பாதுகாக்க உதவக் கூடும’; என்று கருத்துத் தெரிவித்து வருகின்றனர்.இந்த நிலையில் இவ்வாறான ஒரு மத அமைப்பை இந்தியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய அவசியம் என்ன?அதன் பின்னாலுள்ள அரசியல் என்ன?இது ஈழத் தமிழ் சமூக கட்டமைப்பில் ஏற்படுத்தக் கூடிய தாக்கங்கள் என்ன என்பது பற்றி விரிவாக ஆரயப்பட வேண்டும்.இது தொடர்பான விளக்கமான புரிதலுக்காக இந்தத் தொடர் கட்டுரையை எழுதுகிறேன்.
00000
01
ஒரு விடுதலைப்போராட்டத்தை இராணுவ ரீதியாக வெற்றி கொள்ளும் அடக்குமுறையாளர்கள் தமது அடுத்த இலக்காக,தமது ஆக்கிரமிப்புக்குள் வாழ நிர்பந்திக்கப்பட்ட மக்களின் கலாச்சார தளத்தை குறிவைப்பார்கள்.
ஒரு இனத்தின் கலாச்சாரத்தளத்தை சிதைப்பதன் மூலம் தான் அந்த இனத்தின் விடுதலை உணர்வை சிதைக்க முடியும் என்பது ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் அனுபவ ரீதியாக தெரிந்து கொண்ட உண்மையாகும்.
முள்ளிவாய்க்காலுக்கு பின்னரான பின் போர் சூழலில் நமது எதிரிகளும் இதைத்தான் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.
நமது எதிரி என்று சொல்கின்ற போது பலரும் சிறீலங்கா அரச என்ற ஒற்றை அடையாளத்தை முதன்மைப்படுத்தும் தவறைச் செய்கிறார்கள்.சிறீலங்கா அரசு என்பது அதிகாரமற்ற ஒரு அமைப்பு.அதன் அதிகாரம் என்பது சட்டவாக்க அமைப்பான அதன் நாடாளுமன்றத்துக்கு வெளியே நிறுவன மயப்படுத்தப்பட்ட பௌத்த சிங்கள பேரினவாத அமைப்புகளிடம் தான் உள்ளது.
இந்த பௌத்த சிங்கள பேரினவாதத்தின் பிரதான எதிரி இந்துத்துவம் தான் என்று நம்மில் சிலர் அப்பாவித்தனமாக நம்புகிறார்கள்.யதார்த்த்தில் இந்துத்துவா அமைப்புகள் தான் பௌத்த சிங்கள பேரினவாத அமைப்புகளின் நெருங்கிய நட்பு சக்திகளாகும்.
பௌத்த சிங்கள பேரினவாதத்தின் தந்தை என்று குறிப்பிடப்படும் அநாகரிக தர்மபாலா சென்னை உட்பட இந்தியாவின் பல்வேறு நகரங்களை தளங்கொண்டுதான் இயங்கிவந்தார்.அவரது நண்பர்களாக பல இந்துத்துவ தலைவர்கள் இருந்தனர்.புத்தகயாவில் இருந்த விகாரை இந்துத்;துவ சங்கரமடத்தின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்ததால் அந்த மடத்தையும் அதன் தலைமையையும் இவர் எதிர்த்தாரேயன்றி மற்ற அனைத்து இந்துத்துவா அமைப்புகளுடனும் அவர் நல்லுறவையே பேணி வந்தார்.ஈழத்தின் சைவத் தமிழ் காவலர் ஆறுமுக நாவலருடன் கூட அவருக்கு நெருங்கிய நட்பு இருந்தது.
தமிழீழ விடுதலை தொடர்பான எண்ணக்கரு தோற்றம் பெறுவதற்கு முன்னர் உருவான சைவம்- தமிழ் கருத்தியல் இந்துத்துவ இந்தியாவை ஈழத்து சைவத்தழிர்களின் பாதுகாவலனாகவும் காப்பரணாகவும் முன்நிறுத்தியது.
ஆனால் நடைமுறையில் இந்திய அதிகாரவர்க்கம் ஆரிய தூய்மை வாதம் பேசிய பௌத்த சிங்கள பேரினவாதிகளுடன் ஒட்டி உறவாடி தமிழர்களுக்கு துரோகம் செய்தது.1948 ம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் பௌத்த சிங்கள பேரினவாதிகள் இந்திய பாகிஸ்த்தானியர் குடியுரிமைச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்து 10 இலட்சம் இந்திய வம்சாவழி தமிழர்களின் வாக்குரிமை குடியுரிமையை பறித்த போதும் சிறீமாவோ பண்டாரநாயக்காவின் ஆட்சிக்காலத்தில் இந்தியாவுடன் (லால் பகதூர் சாத்திரி)ஒப்பந்தம் செய்து அந்த மக்களுக்கு துரோகம் இழைத்த போதும் இந்திய அதிகார வர்க்கத்தின் பௌத்த சிங்கள சார்பு நிலை அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது.
1960 களில் தமிழ் மாநிலம் (சமஷ்டி),தமிழீழம் என்ற கருத்தியல் அரசியல் அரங்கில் முதன்மைப்படுத்தப்பட்ட போது அதற்கு தலைமை தாங்கிய தமிழ் அதிகார வர்க்கத்தினர் அதே காலகட்டத்தில் தமிழகத்தில் அரசியல் அதிகாரத்தை கைப்பற்றிய திராவிட கருத்தாளர்களை ஈழத்தமிழர்களது பாதுகாவலர்களாக சித்தரித்தனர்.அதே போல் டெல்லி அதிகார மையத்தை கையில் வைத்திருந்த நேரு குடும்பத்திரும்;, ‘தமிழர்களுடைய நலன் விரும்பிகள் தமிழர்களை காப்பார்கள்’ என்று கூறப்பட்டது.
ஆனால் பார்ப்பானிய பானியா பின்னணி கொண்ட இந்திய முதலாளித்துவத்தால் வழிநடத்தப்பட்ட நேரு குடும்பமும் அதற்கு ஒத்தோடிய திராவிட ஆட்சியும் பௌத்த சிங்கள பேரினவாதத்தின் பிடியிலிருந்து ஈழத்தமிழினம் விடுதலை பெற உதவவில்லை.மாறாக பௌத்தசிங்கள பேரினவாத நுகத்தடிக்குள் கட்டுண்டு சலுகைகளை ஏற்றுக்கொண்டு ஒத்தோடி வாழ்க்கை வாழுமாறு எமக்கு போதித்தன.
மறைந்த இந்திய தலைமை அமைச்சர் திருமதி இந்திரா காந்தியை ஈழத்தமிழனத்தின் மீட்பர் என்று ஈழத்தமிழ் அதிகார வர்க்கத்தினர் நமக்கு சினிமா காட்டினர்.இந்த மீட்பரின் ஆட்சிக்காலத்தில் தான் இந்திய அதிகார வர்க்கம் பௌத்த சிங்கள பேரினவாதத்துடன்(சிறீமாவோ பண்டாரநாயக்காவுடன்) அதிக நெருக்கம் காட்டியது.
இந்தக் காலகட்டத்தில் தான் பிரித்தானிய காலணித்துவ அரசின் சோல்பரி அரசியல் யாப்பு ஈழத்தமிழர்களுக்கு வழங்கிய அற்ப செற்ப உரிமைகளையும் சட்ட பாதுகாப்பையும் குறைத்து சிறீலங்கா சனநாயக சோசலிச குடியரசு என்ற பௌத்த சிங்கள பேரினவாத அமைப்பின் கீழ் வாழவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஏற்படுத்தப்பட்டது.தரப்படுத்தல் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டு ஈழத்தமிழ் மாணவர்களுடைய கல்வி உரிமை பறிக்கப்பட்டது.மணலாற்றில் இருந்து அம்பாறை வரையிலான தமிழர் தாயகப்பகுதிகளில் எற்கனவே ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட பௌத்த சிங்கள மயமாக்கலும் நில ஆக்கிரமிப்பும் துரிதப்படுத்தப்பட்டன. பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழ் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் அவர்கள் குடியிருந்த தோட்டங்களில் இருந்து ஏதிலிகளாக இரவோடு இரவாக விரட்டியடிக்கப்பட்டார்கள்.

இன்றும் சிலர் ‘திருமதி இந்திரா காந்தி சீக்கிய தீவிரவாதிகளால் கொல்லப்படாமல் இருந்திருந்தால் பாகிஸ்தானை பிரித்து வங்கதேசத்தை உருவாக்கியதை போல் இலங்கையை பிரித்து தமிழீழத்தை உருவாக்கியிருப்பார்’ என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
‘அவரது மகன் ராஜீவ் காந்திக்கு ஈழப்பிரச்சனை பற்றி எதுவும் தெரியாது.இந்திய வெளியுறவுத்துறை அதிகாரிகள் அவரை தவறாக வழிநடத்திவிட்டார்கள்.திருமதி இந்திராகாந்தி காலத்தில் இருந்த வெளியுறவுத்துறை அதிகாரிகள் தொடாந்து அவரது ஆலொசகர்களாக செயற்பட்டிருந்தால் தமிழீழம் கிடைத்திருக்கும்’ என்றும் சிலர் இன்றும் நம்புகிறார்கள்.
ஆனால் இந்திரா காந்தி, ராஜீவ் காந்தி, நரசிம்மராவ், வாஜ்பேய், மன்மோகன்சிங் இன்றைய நரேந்திர மோடி என்று யார் இந்தியாவின் தலைமை அமைச்சராக வந்தாலும் இந்தியாவின் வெளியுறவு கொள்கையில் குறிப்பாக தெற்காசியா சார்ந்த வெளியுறவுக் கொள்கையில் பெரிய மாற்றங்கள் எதுவும் நிகழ்வதில்லை.
சர்வதேச அளவில் இந்திராகாந்தி காலத்தில் அமெரிக்க எதிர்ப்பு சோவியத் சார்பு நிலைப்பாடு இருந்தது. ராஜீவ் காந்தியில் ஆரம்பித்து இன்றைய பாரதீய ஜனதா கட்சி ஆட்சிவரை இது அமெரிக்க சார்பாக மாறிவிட்டது.ஆனால் இலங்கை விடயத்தில் இந்தியாவில் எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் பௌத்த சிங்கள பேரினவாதிகளை அரவணைத்துச் செல்லும், தங்களது நெருங்கிய நட்புச்சக்திகளாக வைத்திருக்கும் கொள்கையே கடைப்பிடிக்கப்பட்டது, கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.
‘முதலாளித்துவ நெருக்கடி முற்றும் போது அரசுகள் அதிகாரமற்றுப் போய் இறுதியில் உதிர்ந்துவிடும்’ என்று கார்ல் மார்க்ஸ் சொன்னார்.
இன்றைக்கு உலகில் அதிகாரம் என்பது பெருந்தேசிய நிறுவனங்களில் கைகளுக்கு சென்றுவிட்டது.அரசுகள் அதிகாரமற்ற அமைப்புக்களாக மாறி நீண்டகாலமாகிவிட்டது.அது அமெரிக்காவாக இருந்தாலென்ன,இந்தியாவாக இருந்தாலென்ன, அங்கு யார்; எந்தக்கட்சி ஆட்சிக்கு வரவேண்டும், அந்த ஆட்சி உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் எத்தகைய கொள்கைளை கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதை தீர்மானிப்பது பல்தேசிய நிறுவனங்களும் உலக வங்கி மற்றும் சர்வதேச நாணய நிதியம் போன்ற உலக நிதிமேலணமை அமைப்புக்களுமாகும்.
இந்தியாவை பொறுத்தவரை அங்கே பல்தேசிய நிறுவனங்கள் மட்டுமல்லாமல் இந்துத்துவ அதிகார சக்திகளும் நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.இந்தியாவில் ஆட்சிக்கு வரும் எந்தவொரு கட்சியும் இந்த அதிகார வர்க்கத்தின் ஆதரவின்றி எந்தவொரு துரும்பையும் அசைக்க முடியாது. ஏந்தவொரு தலைமை அமைச்சரும் ‘நீதி, நியாயம், மனித உரிமை என்றொல்லாம் கூறிக்கொண்டு தன்னிச்சiயான முடிவுகளை எடுக்க முடியாது.அப்படி எடுத்தால் அவர் நீண்ட காலத்துக்கு ஆட்சியில் இருக்க முடியாது.
இந்திய அதிகார வர்க்கத்திற்கு தமிழர்கள் தொடர்பாக ஒரு பயம் இருக்கிறது. இந்தப் பயம் தான், அவர்கள் உள்ளுரிலும் சரி, ஈழத்திலும் சரி, தமிழர் விரோதநிலைப்பாட்டை எடுக்க காரணமாக இருக்கிறது.
(தொடரும்)

 
2 பின்னூட்டங்கள்

Posted by மேல் ஒக்ரோபர் 18, 2016 in Uncategorized

 

மக்களுக்கான ஊடகமும் ஊடகவியலும்.01


ஊடகம் என்றால் என்ன?

பொதுவாக ஊடகம் என்றால் கடத்துவது, காவுவது என்று தமிழில் அர்த்தம் கொள்ளப்படுகிறது.
ஒரு செப்புக்கம்பியின் ஒரு முனையில் இருந்து மறுமுனைக்கு மின்சாரம்கடத்திச் செல்லும் போது அங்கே செப்புக்கம்பி ஒரு ஊடகமாகச் செயற்படுகிறது.அதே போல ஒருவர் பேசும்பேச்சை,மற்றவர் கேட்பதற்கு அதை ஒலி அலைகளாகச் சுமந்து செல்லும் காற்று ஊடகமாகச் செயற்படுகிறது.
மனிதர்களுக்கிடையில் கருத்துக்களை –தகவல்களை காவிச் செல்கின்ற -பரப்புகின்ற வேலையைச் செய்கின்ற தொடர்பாடல் சம்மந்தப்பட்ட துறையை ஊடகவில் என்று சாதாரணமாகச் சொல்லலாம்.
குறிப்பாகச் சொல்வதானால் கருத்தியலை கட்டமைப்பது,மனிதர்களினதும் சமுகத்தினதும் இருப்பை தீர்மானிப்பது, சந்தைப் பொருளாதாரத்தின் இருப்பை தீர்மானிப்பது,அரசியல் தத்துவம் விஞ்ஞானம் சட்டம் மருத்துவம் பொறியியல் என்று பல்துறை சார்ந்த விடயங்களில் தீர்மானகரமான சக்தியாக விளங்குவது என்று ஊடகவியலில் சர்வ வியாபகத் தன்மையை விளக்கலாம்.

ஊடகவியலின் செயற்பாடு

ஊடகவிலின்; செயற்பாடுகளை தகவல் தெரிவித்தல், அறிக்கையிடுதல், பிரதிபலிப்பை உருவாக்குதல் என்கின்ற மூன்று வரையறைகளுக்குள் அடக்கலாம்.

தகவல் தெரிவித்தல்

கருத்தை மக்களிடம் எடுத்துச் செல்கின்ற பணி தான் ஒரு ஊடகத்தின் முதல் பணியாகும்.
கருத்து என்பது இதழியலில் செய்தி, கட்டுரை, விவாதம், விமர்சனம், சிறுகதை, தொடர்கதை, நாவல், கவிதை, பாடல் என்று பல்வேறு வடிவங்களில் மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.
ஓலி ஒளி ஊடகங்களில் இவற்றுடன் கலந்துரையாடல் பாடல் நாடகம் விவரணச் சித்திரம் குறும்படம் ஆவணப்படம் சினிமா என்று இந்த வடிவம் இன்னும் விரிவுபெறுகிறது.
ஒரு விளம்பரமாக அறிவித்தலாகக் கூட ஒரு கருத்து மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லப்படலாம்.கருத்து ஊடகங்களுடாக மக்களிடம் எடுத்துச் செல்லப் படுகின்ற போது முதலில் தகவல் தெரிவித்தல் என்ற பணி அங்கு நடைபெறுகிறது.

அறிக்கையிடுதல்

அறிக்கையிடுதல் என்பது ஊடகவியலில் மிக முக்கியமான ஒரு விடயமாகும். ஒரு கருத்தை கட்டமைத்து, அதை மக்கள் நம்புகின்ற விதத்தில்,அவர்கள் விருப்பத்தக்கவகையில் அவர்களுடைய அறிவுத் தளத்தை நோக்கி நகர்த்துவதை ஊடகவியலில் அறிக்கையிடுதல் என்று சொல்லலாம்.

அதாவது ஒரு மனிதனின் சிந்தனைத் தளத்தில் ஊடுருவி அவன் எதைச் செய்ய வேண்டும், எதைச் சார்ந்திருக்க வேண்டும், எதைச் சாப்பிட வேண்டும் எதை உடுக்கவேண்டும், எதைக் குடிக்கவேண்டும், எதைப் படிக்க வேண்டும், எதைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற அவனது அனைத்துச் செயற்பாடுகளையும் அவனையறியாமலோ அல்லது அவன் அறியும் படியாகவோ புறநிலையில் இருந்து இயக்குகின்ற தீர்மானகரமான சக்தியாக ஊடகவியல் விளங்குதற்கு இந்த அறிக்ககையிடுதல் மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும்.

உதாரணமாக இந்தியா இலங்கை போன்ற நாடுகளிலே உள்ளுரில் தயாரிக்கப்படுகின்ற ஒரு குளிர் பானம், தரமும் சுவையும் ஊட்டச்சத்தும் நிறைந்ததாக இருந்தாலும், சர்வதேச பிரபல்யம் வாய்ந்த குளிர் பானங்களுடன் சந்தையில் அதனால் போட்டிபோட முடிவதில்லை.
இதற்கு பொருளாதார ரீதியாக பலகாரணங்கள் இருப்பதாகச் சொல்லப்பட்டாலும் அவை எல்லாவற்றiயும் விட , உள்ளுர் குளிர் பானத்தைவிட சர்வதேசப் புகழ்பெற்ற குளிர் பானந்தான் சிறந்தது, அவற்றை மற்றவர்களுக்கு முன்பாக குடிப்பதே கௌரவத்துக்குரியது என்று நுகர்வேருடைய மனங்களிலே கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கின்ற பிம்பம் முக்கியமானதாகும்.
இந்தப் பிம்பம் ஊடகங்களால் தான் கட்டமைக்கப்படுகிறது. இதைக் கட்டமைப்பதற்காக ஊடகவியலில் கையாளப்படும் முறைதான் அறிக்கையிடுதல் எனப்படுகிறது.

பொதுவாக ஊடகத்துறையில் அறிக்கையிடுதல் என்பது இருவழித் தன்மை கொண்டதாகும்.
முதலாவது ஒரு அதிகார மையத்திலிருந்து மக்களை நோக்கி அறிக்கையிடப்படுவது. இது அதிகார மையத்தின் தேவைகளுக்காக மக்களை தயார் படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. பெரும்பாரும் அனைத்து ஊடகங்களினதும் 90 வீதமான செயற்பாடுகள் இந்த வகையயை அதாவது மேலிருந்து கீழ்நோக்கி கருத்தை கொண்டுசெல்லும் தன்மையைக் கொண்டவை.
அது செய்தியும் செய்திசார்ந்த வடிவங்களாக இருக்கலாம். அல்லது நாடகம் சினிமா சின்னத்திரை என்று அழகியல் சார்ந்த வடிவங்களாக இருக்கலாம். அனைத்துமே இந்த வரையறைக்கள் அடங்குகின்றன.
இரண்டாவது மக்களிடமிருந்து தகவல்களைத் திரட்டி, அதிகார மையத்தை நோக்கி அறிக்கையிடுவது. இது அதிகார மையத்தின் தேவைகளுக்காக மக்களை தயார்படுத்துவதற்கு மக்களிடமிருந்து தகவல்களை திரட்டி அதிகார மையத்துக்குக் கொடுப்பது. இது அநேகமாக ஒரு புலனாய்வு செயற்பாட்டுக்கு ஒப்பானது. இதற்கு சிறந்த உதாரணமாக தேர்தல் காலங்களில் ஊடகங்கள் நடத்தும் கருத்துக் கணிப்புக்களை குறிப்பிடலாம். அதேபோல இந்திய ஊடகங்கள் நடத்தும் இது கதையல்ல நிஜம், சொல்வதெல்லாம் உண்மை, திரை வரிசை ரொப் ரென் போன்ற நிகழ்ச்சிகளை குறிப்பிடலாம்.
அறிக்கையிடுதலில் தகவல் தெரிவித்தல், ஓப்பீட்டுக் குள்ளாக்கல், அம்பலப்படுத்தல், நம்பிக்கையூட்டல் என்கின்ற வழிமுறைகள் கையாளப்படுகின்றன.
உதாரணமாக சர்வதேச சந்தையில் இடம் பிடித்திருக்கும் ஒரு பிரபலமான நிறுவனத்தின் தயாரிப்பான ஒரு செருப்பு, அல்லது சப்பாத்து முதன் முதலாக ஒரு நாட்டின் உள்ளூர் சந்தைக்கு வருகின்றதென்று வைத்துக்கொண்டால் அந்தப் பொருள் சந்தைக்கு வருவதற்கு முன்னர் அதைப்பற்றிய விளம்பரம் செய்யப்படும்.
அதிலே முதலில் அந்தத் தயாரிப்பு மற்றும் அதை தயாரித்த நிறுவனம் பற்றிய தகவல் இருக்கும். அடுத்தபடியாக அந்த நிறுவனத்தின் சர்வதேசப் பிரபல்யம் மற்றும் அந்த நிறுவனத் தயாரிப்புக்களின் விற்பனைச் சாதனை (அதிக மக்கள் வாங்கிப் பாவிக்கின்றார்கள் என்கின்ற புள்ளி விபரம்) என்கின்ற ஒப்பீட்டுத் தன்மை இருக்கும்.
அடுத்து அந்த நிறுவனத்தின் தயாரிப்புகள் பாதுகாப்பானவை, உறுதியானவை நீடித்து உழைக்கக் கூடியவை என்கின்ற அம்பலப்படுத்தும் (மற்றய தயாரிப்புக்கள் தரமற்றவை என்று மறைமுகமாக அம்பலப்படுத்தவது) தன்மை இருக்கும்.
இறுதியாக மக்களின் அபிமானத்தை பெற்ற ஒரு விளையாட்டு வீரர் அந்த செருப்பை அல்லது சப்பாத்தை பாவிப்பது போன்று காண்பிக்கப்படும். இதன் மூலம் இந்தத் தயாரிப்பு சிறந்ததாகத் தான் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை அல்லது பிரமை நுகர்வோருடைய மனங்களிலே கட்டமைக்கப்படும்.
அறிக்கையிடுதல் என்பது ஒரு விளம்பரத்தில் மட்டுமல்லாமல் ஊடகத்துறை சார்ந்த அனைத்து கருத்தியல் வெளிப்பாட்டு வடிவங்களில் இந்த அடிப்படையிலே தான் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

பிரதிபலிப்பை உருவாக்குதல்
ஒரு கருத்து ஒரு ஊடகத்தினூடாக மக்களுக்கு தெரிவிக்கப்படும் போது அல்லது மக்கள் மத்தியிலே பரப்பப்படும் போது மக்களுடைய மனங்களிலே அறிதல் தெளிதல் வினையாற்றுதல் என்ற மூன்று செயற்பாடுகள் நடக்கின்றன.
உதாரணமாக காச்சல் தலைவலி என்பது உலகிலுள்ள அனைவருக்கும் வரக்கூடிய ஒரு நோயாகும். இந்த நோய்க்கு பல்வேறு பெயர்களில் மருந்துகளும் இருக்கின்றன. இந்த நோயை ஏற்படுத்தும் கிருமிகளை அழிக்கக் கூடிய மருந்தின் அடிப்படை மூலக்கூறுகள் மருத்துவ ரீதியாக ஒன்றாக இருந்தாலும்; நாட்டுக்கு நாடு இந்த மருந்துகள் அவற்றை தயாரிக்கின்ற நிறுவனங்களின் கொடுக்கப்படும் வெள்;வேறு பெயர்களில் தான் மக்களால் அறியப்படுகின்றன.
இலங்கையில் காச்சலுக்கென்று ‘எக்ஸ்’ என்ற மருந்து பாவனையில் இருக்கிறதென்று வைத்துக் கொண்டால் இப்போது ‘வை என்ற சிறந்த மருந்து வெளிநாடுகளில் பாவிக்கப்படுவதாகவும்; அது இலங்கையில் விற்பனைக்கு வந்துள்ள தென்றும் இந்த புதிய மருந்து துரித நிவாரணம் தருவதாகவும் ஊடகங்களில் செய்தி அல்லது விளம்பரம்; வெளியிடப்படும்; போது அதை கிரகிக்கும் ஒரு மனிதன் முதலில் இந்தப் புதிய மருந்து வந்திருக்கும் தகவலை அறிந்து கொள்கிறான். அதற்கு அடுத்தபடியாக அந்த தகவலூடான இந்த புதிய மருந்து வெளிநாடுகளில் பாவிக்கப்படுவதால் சிறந்த மருந்தாக இருக்கும் என்ற கருத்து (அவனுடைய அறிதலுக்கு ஊடாக) அவனுக்கு ஏற்படுகிறது. அதன் பின்னர் அந்த மருந்தை வாங்கவேண்டும் என்ற வினையாற்றும் எண்ணம் அவனுக்கு உருவாகிறது. மருத்துவர் பழைய மருந்தை கொடுத்தால் புதிய மருந்தை எழுதித் தாருங்கள் என்று கேட்கும் நிலைக்கு அவன் வருகிறான்.
இதற்கு இன்னொரு உதாரணமாக கடந்த 2005ம் ஆண்டு கிறிஸ்மஸ் தினத்தன்று மட்டக்களப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜோசப் பரராசசிங்கம் தேவாலயத்தில் வழிபாடு செய்து கொண்டிருந்த போது படுகொலை செய்யப்பட்ட செய்;தியை எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
இந்தச் செய்தி ஊடகங்கள் வாயிலாக ஐரோப்பாவில் உள்ள புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களை எட்டிய போது அதன் மூலம் ஜோசப் பரராசசிங்கம் துப்பாக்கிச்; சூடுபட்டு இறந்துவிட்டார் என்ற தகவல் முதலில் அவர்களுக்கு தெரிகிறது.அடுத்து அவர் எங்கே வைத்து சுடப்பட்டார்? எப்போது சுடப்பட்டார்? யார் அவரைச் சுட்டார்கள்? யார் அவரின் எதிரிகள் என்கின்ற தகவல்கள் மூலம் அவரைச் சுட்டுக் கொன்றவர்கள் தமிழின துரோகிகள் என்ற தெழிவு அல்லது புரிதல் அவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது.
அதற்கு அடுத்த கட்டமாக இந்தப் புரிதல் தெழிதல்களுக்கூடாக இந்தப் படுகொலையைக் கண்டிக்க வேண்டும் என்ற செயலாற்றும் என்ணம் இந்தச்செய்தியைப் படிப்பவர்களுடைய மனதிலே உருவாகிறது. இந்த செய்தி சொல்லப்பட்ட விதத்தையும் அதை உள்வாக்கிக் கொண்டவருடைய கருத்தியல் தளம் மற்றும் இருப்பையும் பொறுத்து இந்தப் படுகொலைக்கு எதிராக வினையாற்றும் செயற்பாடு அமைகின்றது.
ஓரு தீவிரமான கிறிஸ்தவருக்கு ஜேசு பாலன் பிறந்த நேரத்தில் அவரது பிறப்புக்கான ஆராதனை நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் இந்தச் சம்பவம் நடந்துவிட்டதே என்ற கொதிப்பு அவரை ஆட்கொண்டிருக்கும்.தமிழ் தேசிய உணர்வாளர் ஒருவருக்கு அது துயரத்துடன் கூடிய ஆத்திர உணர்வை தூண்டியிருக்கும.;அதேவேளை இனவிரோதச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபடும் நபருக்கு இந்தச் செய்தி மகிழ்ச்சிதரும் ஒன்றாக இருந்திருக்கும்.
பொதுவாக ஊடகங்கள் தங்களது நோக்கம் இருப்பு மற்றும் செயற்பாடுகள் பற்றி பல்வேறு காரணங்களையும் வியாக்கியானங்களையும் கொள்கை விளக்கங்களையும் கூறினாலும் உண்மையில் மக்களின் மனங்களில் பிரதிபலிப்பை உருவாக்குவது என்பது தான் அனைத்து ஊடகங்களினதும் அடிப்படைக் குறிக்கோளாகும்.
அதாவது மக்களின் சிந்தனைத் தளத்துக்குள் ஊடுருவி அதில் செல்வாக்குச் செலுத்தி சார்புத் தன்மை ஒன்றை உருவாக்கி அவர்களை இயக்குகின்ற சக்தியாக இன்றைய நவீன ஊடகம் தன்னை நிலை நிறுத்திக் கொள்கிறது.
பொதுவாக ஊடகவியல் என்று இன்று அழைக்கப்படும் இந்தத்துறையிலுள்ள அனைத்து ஊடகங்களும் இந்த மூன்று அடிப்படை நோக்கங்களை ஆதாரமாகக் கொண்டுதான் செயற்படுகின்றன.
செய்தி சார்ந்த விடயங்களாக இருந்தாலும்,அறிவியல் சார்ந்த விடயங்களாக இருந்தாலும் அல்லது கலைத்துவம் சார்ந்த மகிழ்வூட்டும் விடயங்களாக இருந்தாலும் ஊடகங்களால் கட்டமைக்கப்படுகின்ற அனைத்து வடிவங்களுமே மனிதனுடைய சிந்தனைத் தளத்தை ஆக்கிரமிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டவையாகும்.
‘தேவைக்கான உற்பத்தி’ என்பது பொருளியலிலே ஒரு முக்கியமான விடயம். அதாவது மக்களுடைய தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்காக பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது ஒரு வகை. உற்பத்தி செய்யப்பட்ட அல்லது செய்யப்படவுள்ள பொருட்களுக்கான தேவையை மக்கள் மத்தியில் வலிந்து உருவாக்குவது இன்னொரு வகை. இன்றைய உலகமயமாதல் சூழலில் பொருட்களுக்கான தேவையை மக்கள் மத்தியில் வலிந்து உருவாக்கும் வேலையை அதாவது மக்களை கட்டாய நுகர்வோராக்கும் வேலையை அனைத்து மேலாதிக்க ஊடகங்களும் செய்து வருகின்றன.
‘பொதுவாக இந்த ஊடகங்கள் வலியுறுத்துகின்ற அல்லது நமக்குப்போதிக்கின்ற மேற்குலகின் ஜனநாயக அக்கறை, தனிமனித சுதந்திரத்தின் மீதான கரிசனம், மனித உரிமை செயற்பாட்டை வலியுறுத்துவதிலுள்ள அதீத ஈடுபாடு,கருத்தியல் சுதந்திரத்தின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்து வதிலுள்ள ஆர்வம்’ இவை அனைத்தையும் கட்டுடைத்தால், சந்தைப் பொருளாதார நலன் தான் இவற்றின் அடிப்படை என்பது தெரியவரும்.
நாம் வாழுகின்ற இந்த உலகிலே ஒவ்வொரு நிமிடமும் 10 ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட சம்பவங்கள் நடக்கின்றன.இந்தச் சம்பவங்களில் மக்களுக்கு பாதகமான அல்லது சாதகமான பொது தளத்தில் வெளிக் கொண்டுவரப்பட வேண்டிய பல வியடங்கள் இருக்கும்.
ஆனால் இந்த சம்பங்கள் எல்லாம் ஊடகவடிவம் பெறுவதில்லை.அதற்குக் காரணம் இந்த சம்பங்களுக்கான ஊடகப் பெறுமதியை தீர்மானிக்கின்ற சக்திகளாக விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய செய்தி நிறுவனங்களே இருக்கின்றன.
இந்த செய்தி நிறுவனங்கள் தமது வணிக நலன் மற்றும் வர்க்க நலன் சார்ந்தே செய்திப் பெறுமதியை தீர்மானிக்கின்றன.இதனால் ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டங்கள் பற்றி பல செய்திகளும் விடுதலைப் போராட்டங்கள் பற்றிய செய்திகளும் மறைக்கப்பட்டு அல்லது திரிக்கப்பட்டு தவறான அர்த்தங்கொள்ள வைக்கப்படுகின்றன.குரலற்றவர்களின் குரல்கள் திட்டமிட்டு அமுக்கப்படுகின்றன.
இந்த ஏகபோகத் தன்மை என்பது ஊடகத்துறையை மக்களுக்கான தளத்தைவிட்டு அந்நியப்படுத்தி அதிகார வர்க்க நலன்களை பிரதிபலிக்கும் ஒரு துறையாக மாற்றிவிட்டது.
ஊடகத்துறை என்பது இன்று சந்தைப் பொருளாதார வாழ்வியலுக்காவும், அதில் ஆளுமை செலுத்துகின்ற மேலாதிக்க சக்திகளின் அரசியல் நலன்களுக்காகவும் மக்களை தயார் படுத்துகின்ற அவர்களை கருத்தியல் சிறைக்குள் தள்ளுகின்ற வேலையை செய்கின்ற முக்கியமான துறையாக மாறிவிட்டடது.
உலகெங்கும் தங்களது விடுதலைக்கும், உரிமைக்கும், சமத்துவத்திற்கும் போராடுகின்ற மக்களுடைய குரலை, திட்டமிட்டு நசுக்குவதிலும் கொச்சைப்படுத்துவதிலும் முன்னணியில் நிற்கும் மேலாதிக்க ஊடகங்களின் நோக்கத்தை நாம் இந்தப் பின்னணியில் வைத்துத் தான் பார்க்க வேண்டும்.
விடுதலைக்கும், உரிமைக்கும், சமத்துவத்திற்கும் போராடுகின்ற மக்களுடைய குரலாக ஒலிக்கும் ஊடகங்கள் தங்களுடைய தளம் எது என்பதையும் அதில் பயணிப்பதற்கான சரியான வழித்தடம் எது என்பதையும் சரியாக இனம் காணவேண்டும். அதாவது தங்களுக்கான ஊடகக் கருத்தியல் எது என்பதையும், தனித்துவமான வடிவம் எது என்பதையும் இந்த ஊடகங்கள் திர்மானிக்க வேண்டும். இந்த மேலாதிக்க ஊடகங்களின் கருத்தியல் ஆக்கிரமிப்பை தகர்த்தெறிய வேண்டும் அல்லது நிராகரிக்க வேண்டும்
மாறாக இந்த மேலாதிக்க ஊடகங்களின் ஊடகவழிமுறைகளும் ஊடககருத்தியல் தளமும் தான் சிறந்தது உச்சமானது என்று நினைத்தால் இவை அவற்றின் ஊது குழல்களாகவும், தரகர்களாகவும் தான் இருக்க முடியுமே அன்றி மக்களுக்கான உண்மையான ஊடகங்களாக இருக்க முடியாது.
00000

 

மக்களுக்கான ஊடகமும் ஊடகவியலும்.


(இது 2003 ம் ஆண்டு வன்னியில் தமிழ் தேசிய ஊடக கருத்தியல் ஒன்றை உருவாக்குவதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிக்கு எனது பங்களிப்பாக நான் எழுதிக்கொடுத்த கட்டுரை. இதனை இப்போதைய கால இடவெளிக்கு ஏற்ற விதத்தில் சில மாற்றங்களை செய்து மீள வெளியிடுகிறேன்.)

ஊடகவியல் என்றதும் அது தமிழில் இல்லாத ஒரு துறை. தமிழர்களுக்கு அது புதியது. ‘ஐரோப்பியர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட-உருவாக்கப்பட்ட ஒரு நவீன துறை’ என்ற எண்ணம் நம்மவர்கள் பலரிடம் இருக்கிறது.
அது இதழியலாக இருந்தாலும் இலத்திரனியல் சார்ந்த ஒலி ஒளி வடிவங்களாக இருந்தாலும் அதற்கு மேற்குலகத்தினரே சொந்தக்காரர்கள் என்றும் அவர்கள் உருவாக்கிய வழி முறைகளே சிறந்தது என்றும் அதை நாம் அப்படியே பின்பற்றுவது தான் நம்முடைய ஊடகத்துறையை வளர்பதற்கு சிறந்த வழி என்றும் கருதுகின்ற நிலைப்பாடுதான் இன்னும் நம்மிடையே இருக்கிறது.
இன்றும் கூட தமிழ் சமூகத்திலுள்ள அறிவு சார்ந்த பிரிவினரிடையே ஐரோப்பிய ஆங்கில வானொலிகளும் தெலைக்காட்சிகளும் சொல்வது தான் செய்தி என்றும் அவற்றில் ஒரு செய்தி சொல்லப்பட்டால் அது உண்மை என்றும் கண்மூடித்தனமாக நம்புகிற போக்கு எம்மிடையே காணப்படுகிறது.
இந்த வானொலிகளும் தொலைக்காட்சிகளும் செய்தியை சொல்லுகின்ற முறைதான் ஊடகத்துறையின் உச்சம் என்றும் தாங்களும் நம்பி மற்றவர்களையும் நம்பச் சொல்கின்ற போக்குத் தான் இன்னமும் நம்மவர்களிடத்திலே இருக்கிறது.இதழியல், சினிமா, சின்னத்திரையில் கூட மேற்குலக முன்மாதிரியை அச்சொட்டாக பின்பற்றுவதன் மூலம் தரமான சிறந்த படைப்புக்களை தர முடியும் என்று தான் இன்றுவரை பலர் நம்புகிறார்கள்.
இந்த காலணித்துவ அடிமை மனோபாவமும் அடிமைச் சிந்தனையும் தான் தமிழ் ஊடகக் கருத்தியல் ஒன்று இதுவரை உருவாகமல் போனதற்கும் தமிழ் ஊடகத்துறை தனக்கென்று ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை கட்டமைக்கத் தவறியதற்கும் காரணமாகும்

நாம் நாமாக எமது சுயத்தை இழந்துவிடாமல் இருந்துகொண்டு எமது அனுபவங்களின் அடிப்படையில் எங்களுக்கென்று ஒரு தளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு அதன் பின்னர் மற்றவர்களுடைய அனுபவங்களை அதனுடன் இணைப்பதன் மூலமே எங்களுடைய அடையாளத்தை நாங்கள் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும்.
நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொண்டு எங்களுடைய அனுபங்களை குறைத்து மதிப்பீடு செய்து கொண்டு அடுத்தவர்களுடைய அனுபங்களையும் அடையாளங்களையும் நாம் பின்பற்ற முற்பட்டால் நாம் எமது சுயத்தையும் சொந்த அடையாளத்தையும் தொலைத்து விடுவோம்; என்பதையும் உணர வேண்டும்.
ஊடகவியல் என்பது ஒரு இனத்தின் சமூகத்தின் கருத்தியல் தளத்தில் காத்திரமான- தீர்மானகரமான பாத்திரத்தை வகிக்கின்ற ஒன்றாகும். இந்தத் தளத்தை ஒரு தேசிய இனம் தனது சுய அடையாளங்களின் அடிப்படையில் கட்டியெழுப்பத் தவறுமாக இருந்தால் இந்தத் தளத்துக்குள் ஊடுருவல்களையும், ஆக்கிரமிப்புக்களையும் அனுமதிக்குமாக இருந்தால்அந்த இனம் படிப்படியாக தனது சுயத்தையும் அடையாளத்தையும் இழக்கும்.
சிறுகச் சிறுகச் கொல்லும் விசத்தைப் போல ஒரு தேசிய இனத்தின் கருத்தியல் தளத்துக்குள் புகுந்துகொள்ளும் ஆக்கிரமிப்புக் கருத்தியலும் படிப்படியாக அந்த இனத்தின் பண்பாட்டுத் தளத்தை சிதைத்து கடைசியில் அந்த இனத்தின் இருப்பையும் அடையாளத்தையும் அழித்துவிடும்.

உலகமயமாதல் சூழலில் மனிதர்களையே சந்தைப் பொருட்களாக மாற்றுவதற்காக தேசங்களினதும் தேசிய இனங்களினதும் வரலாற்றiயும் பண்பாட்டையும் கலை கலாச்சார விழுமியங்களையும்; அழிக்கின்ற, மழுங்கடிக்கின்ற கைங்கரியத்தை செய்வதில் ஊடகவியல் மிக முக்கியமான பங்களிப்பை செய்கின்றது.

ஊடகத்துறை என்பது மக்களுக்கான தகவல்களைச் சொல்கின்ற, அறிவூட்டுகின்ற, மகிழ்வுட்டுகின்ற பணியைச் செய்வதாகச் சொல்லிக் கொண்டாலும் அடிப்படையில் மக்கள் மீது கருத்தை திணிக்கின்ற- சந்தைப் பொருளாதார வலைப்பின்னல்களுக்குள் அவர்களைச் சிக்க வைக்கின்ற பணியைத் தான் ஊடகங்கள் குறிப்பாக உலக மேலதிக்க ஊடகங்கள் திட்டமிட்டுச் செய்துவருகின்றன.
உலகில் நிமிடத்துக்கு நிமிடம் , விநாடிக்கு விநாடி எத்தனையோ ஆயிரக்கணக்கான சம்பவங்களும் செயல்களும் நிகழ்ந்தாலும் எவை செய்தியாக்கப்பட வேண்டும், எப்படிப்பட்ட செய்திகளாக அவை ஆக்கப்படவேண்டும், என்ன கருத்துக்கள் மக்களைச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதை விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய இந்த மேலாதிக்க ஊடகங்கள் தான் தீர்மானிக்கின்றன.
அரசபயங்கரவாதச் செயற்பாடுகளை ஜனநாயகச் செயற்பாடுகளாகவும், தேசிய விடுதலைப்போராட்டங்களை பயங்கரவாதச் செயற்பாடுகளாகவும் இந்த மேலாதிக்க ஊடகங்கள் கட்டமைத்துக் கதை சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் இந்த ஊடகங்களையும் இவற்றின் ஊடகக் கோட்பாடுகளையும் தமிழ் தேசிய இனம் தன்னுடைய ஊடகக் கருத்தியலை திர்மானிப்பதற்கான வழிகாட்டியாகவும் முன் மாதிரியாகவும் கொள்ள வேண்டுமா? என்ற கேள்வி முக்கியமாக கேட்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.
அதேபோல ஊடகம் என்பது யாருக்கானது மக்களுக்கானதா? அல்லது அதிகார வர்க்கத்துக்கானதா? என்ற கேள்வியும் கேட்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.
00000

 

இரண்டாம் முள்ளிவாய்க்கால்-09


 

ஓரு கொடிய ஒடுக்குமுறை மூலம் ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தை தோற்கடிக்கலாம்.ஆனால் அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவரமுடியாது.இது ஒரு யதார்த்தமான உண்மை.அடக்குமுறையும் ஒடுக்குமுறையும் இருக்கும் வரை அதற்கு எதிரான போராட்டமும் இருக்கும்.ஒரு விடுதலைப்போராட்டம் தனது இறுதி இலக்கை அடைவதற்கு முன் ஒரு போதும் முடிவுறாது.
0000

விமர்சனத்துக்கும் அவதூறு பரப்புரைக்குமுள்ள வேறுபாட்டை இனங்காண்பது தொடர்பாக….

criticism_may_2015ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தின் மீது வைக்கப்படும் விமர்சனம் என்பது அந்தப் போராட்டத்தின் தவறுகளில் இருந்து படிப்பினைகளை பெறுவதற்கும் அவற்றின் மூலம் அந்தப் போராட்டத்தை அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகரத்துவதற்கும் உந்து சக்தியாக இருக்கவேண்டும்.

எந்தவொரு விமர்சனமும் அந்த விமர்சனம் வைக்கும் காலகட்டத்துக்கான களநிலை யாதார்த்தம் மற்றும் அந்த யதார்த்தத்தின் மீது தாக்கம் செலுத்திய அகப் புறச் சூழ்நிலை என்பவற்றை கணக்கில் எடுத்தே வைக்கப்பட வேண்டும்.

ஒரு விடுதலைப்போராட்டத்தின் தோல்வியை அதற்கான காரணங்களை விமர்சிப்பதற்கு எல்லோருக்கும் உரிமையுள்ளது..ஆனால் அந்த உரிமை என்பது அந்த விடுதலைப் போராட்டத்தில் அதை விமர்சிப்பவரது பங்களிப்பு என்ன? அந்தத் தோல்வியை தடுப்பதற்கு அவர் செய்த முயற்சிகள் என்ன? என்கின்ற சுய விமர்சனத்தில் இருந்து வந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆணிவேருக்கு வெந்நீர் ஊற்றும் வேலையை செய்வதற்குப் பெயர் விமர்சனமல்ல.அது அவதூறு பரப்புரை.இப்போது நிறையப் பேர் இந்த வேலைகளைத்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

முள்ளிவாய்க்காலோடு எல்லாம் முடிந்துவிட்டது.எல்லா தவறுகளுக்கும் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கமும் அதன் தலைமையும் தான் காரணம்.இனி பௌத்த சிங்கள பேரினவாதிகள் போடும் பிச்சையை பெற்றுக்கொண்டு வாழ்வது ஒன்றுதான் வழி என்று பலர் போதித்;துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஓரு கொடிய ஒடுக்குமுறை மூலம் ஒரு போராட்டத்தை தோற்கடிக்கலாம்.ஆனால் அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவரமுடியாது.இது ஒரு யதார்த்தமான உண்மை.அடக்குமுறையும் ஒடுக்குமுறையும் இருக்கும் வரை அதற்கு எதிரான போராட்டமும் இருக்கும்.ஒரு விடுதலைப்போராட்டம் தனது இறுதி இலக்கை அடைவதற்கு முன் ஒரு போதும் முடிவுறாது.

யுத்தம் புரட்சியை முன்னுக்கு தள்ளும்.புரட்சி யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் என்பது ஒரு புகழ் பெற்ற யுத்ததந்திரக் கூற்று.

இதன் அர்த்தம் யுத்தம் நடக்கின்ற போது புரட்சி வெடித்து அதை நிறுத்தும் என்பதல்ல.

எதிரி மக்கள் மீது திணிக்கும் ஒரு கொடிய யுத்தத்தின் மூலம் அவர்களது உடமைகளை அழிக்கலாம் அவயங்களை இழக்கம்படி செய்யலாம், உயிர்களை வகைதொகையின்றி பறிக்கலாம்.ஆனால் இவற்றின் மூலம் விடுதலை உணர்வை முற்று முழுதாக ஒழித்துவிட முடியாது.அது போர் காலத்திலும் அதையொட்டிய பின் போர் சூழலிலும் மழுங்கடிக்கப்பட்டது போலத் தோற்றமளிக்கும். ஆனால் அது அமைதியான தோற்றப்பாட்டை காண்பிக்கும் எரிமலைக்கு ஒப்பானது. அது உரிய நேரம் வரும் போது குமுறிக் கொந்தளித்து வெளிப்படும்.இது ஒரு இயங்கியல் விதி.இதை ஒடுக்குமுறையாளர்களாலும் அவர்களது ஒத்தோடிகளாலும் ஒரு போதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

ஓரு கிரிக்கட்; போட்டியில் 4 ஓட்டங்கள் அடித்தால் கைதட்டல் 6 ஓட்டங்கள் அடித்தால் விசில் ஆட்டமிழந்தால் ‘இவங்களுக்கு விளையாடத்தெரியேல்லை’ என்று வர்ணனை செய்வதை போல விடுதலைப் போராட்டத்தையும் அதேபோன்ற ஒரு இரசிக மனோபாவத்தில் இருந்து ஆதரித்து வந்தவர்களுக்கும், விடுதலைப் போராட்டம் என்பதே சலுகைகளை பெறுவதற்கும் ஆட்சியில் பங்கு பெற்று அமைசசர் பதவிகள் உட்பட்ட அதிகாரப்பதவிகளை பெறுவதற்குமான ஒரு கருவியென நினைத்து செயற்பட்டவர்களுக்கும் இந்தத் முள்ளிவாய்க்காலில் ஏற்பட்டது போன்ற தோல்வி ஒரு நிரந்தரமான தோல்வியாகத் தோன்றும்.

ஆனால் தாயக விடுதலையை உண்மையாக நேசித்தவர்களுக்கும் அதற்காக தங்களது வாழ்வை அர்ப்பணித்தவர்களுக்கும் இந்த தோல்வி என்பது நிரந்தரமானதல்ல என்பது தெரியும்.

ஓரு விடுதலைப் போராட்டத்தில் எந்தளவுக்கு எதிரி அடக்குமுறையை பிரயோகிக்கிறானோ அந்தளவுக்கு அதற்கு எதிராக போராட துணியும் போராளிகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகரிக்கும்.ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக போரிட்ட ஒரு சமூகம் ஒருபோதும் அடிமைத்தனத்தை நிரந்தரமாக ஏற்றுக்கொண்டு வாழாது. ஏற்கனவே அந்தச் சமூகம் தோற்றுப் ;போய்விட்டாலும் அந்தத் தோல்விகளில் இருந்து பாடங்கற்றுக் கொண்டு மீண்டும் வீறு கொண்டு எழும் என்பதே வரலாறு.

முள்ளிவாய்க்காலிலே நடந்த இந்த நூற்றான்டின் மிகப்பெரிய மனிதப் பேரவலத்துக்கு இனப்படுகொலைக்கு கண்கண்ட சாட்சிகளாக இருக்கும் இன்றைய குழந்தைகள், தங்களுடைய தாயை தந்தையை சகோதரியை சகோதரனை உறவுகளை துடிக்கத் துடிக்க கொன்ற சிறீலங்கா அரச கட்டமைப்பை தனது கட்டமைப்பென்றும் சிறீலங்கா தேசியத்தை தன்னுடைய தேசியம் என்றும் சிறீலங்காவின் வாளேந்திய சிங்கக் கொடிதான் தன்னுடைய தேசியச் கொடி என்றும் மனதார ஏற்றுக்கொண்டு அடிமை வாழ்வு வாழ்வார்கள் என்று எவராது நினைத்தால், அல்லது கூறினால், நிச்சயமாக அவர் விடுதலைப் போரின் அடிப்படையை புரியாத ஒருவராகத் தான் இருப்பார்.அல்லது பிழைப்பவாத சிந்தனை அல்லது மேலாதிக்க சிந்தனை கொண்ட ஒருவராகத்தான் இருப்பார்

JVP-89உதாரணமாக சிறீலங்காவிலே 1971 ம் முதலாவது ஜேவிபி கலவரத்திலே அதை அடக்குவதற்காக இந்திய இராணுவத்தின் உதலியோடு பதினோராயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்.

1971 லே ஒடுக்கப்பட்டதாக சொன்ன ஜேவிபி 1988-89ல் மீண்டும் கிளர்ந்து எழுந்தது.அந்தக் கிளர்ச்சியை ஒடுக்க 30000 ஆயிரம் பேரைக் கொன்றார்கள். இந்தக்கிளர்ச்சியிலே முன்னணியில் நின்று செயற்ப்பட்டவர்கள் இதிலே கொல்லப்பட்டவர்கள் எல்லாம் 1971 கிளர்ச்சியின் போது படுகொலை செய்யப்பட்ட குடும்பங்களை சேர்ந்தவர்களாகும்.

நிச்சயமாக இந்த முப்பதாயிரம் பேர்களின் குடும்பங்களிலும் இருந்து இன்னொரு 5 அல்லது 10 வருடங்களில் சாரசரியாக 90000 ஆயிரம் பேர் தங்களுக்கு அநீதி இழைத்த சிறீலங்காவின் அதிகார அமைப்பை தகர்க்க புறப்படுவார்கள்.இது சிறீலங்காவின் அதிகார வர்க்கத்துக்கு நன்கு தெரியும். இதனாலேயே அவர்கள் பௌத்த சிங்கள பேரினவாத வெறியை முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு சிங்கள இளையோருக்கு ஊட்டுவதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள்.முன்னெப்போதையும் விட அதிதீவிர சிங்கள இனவாத அமைப்புக்கள் இப்போது உருவாக்கப்படுகின்றன.

இதற்காகத் தான் தமிழின அழிப்பையும் போர் வெற்றியையும் சிங்கள தேசியத்தின் வெற்றியாக பிரகடனப்படுத்தி அவர்கள் இன்னமும் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால் எல்லா அடக்குமுறையாளர்களும் எல்லா அதிகாரவர்க்கமும் செய்யும் மரபுவழி தவறையே சிறீலங்காவின் அதிகார வர்க்கமும் செய்திருக்கிறது.

ஓரு போர் என்பது தோற்றவர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் வென்றவர்களுக்கும் எதிர்விளைவுகளை கொடுக்கக் கூடியது.வெளிப்படையாக பார்த்தால் சிங்கள இனமும் பௌத்த சிங்கள தேசியவாதமும் வென்றுவிட்டது, தமிழர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு விட்டார்கள் தமிழ் தேசியம் தோற்றுப் போய்விட்டது என்பது போலத்தான் தெரியும்.

goingஆனால் உண்மையில் தமிழ் தேசியத்தை தோற்கடிக்கப்புறப்பட்டு சிங்கள தேசியம் தான் தோற்றுப் போய்விட்டது.. சிங்கள தேசத்தின் இறைமை சீனவிடவுமும் இந்தியவிடமும் அமெரிக்காவிடவும் உலகவங்கியிடமும் அடகுவைக்கப்பட்டு விட்டது. சிறீலங்காவினுடைய சந்தையை சீனாவும் இந்தியாவும் பங்கு போட்டுக்கொள்ள சிறீலங்காவின் புவிசார் அசைவியக்கத்தை அமெரிக்கா தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்துள்ளது.

தமிழர்கள் மீது சிறீலங்கா தொடுத்த போர் அந்த நாட்டை மிகப் பெரிய கடனாளியாக்கியிருக்கிறது.இந்தக் கடன்களுக்கான வட்டியை கட்டுவத்கு மேலும் கடன்வாங்க வேண்டிய நெருக்கடிக்கு சிறீலங்காவை தள்ளியுள்ளது.

சீனாவும் இந்தியாவும் அவ்வப்போது சிறீலங்காவுக்கு கொடுக்கும் நன்கொடைகள் மீன் பிடிப்பதற்கு தூண்டிலில் கொழுவும் இரைக்கு ஒப்பானது.

காப்பெற் வீதிகளும் தொடரூந்து பாதை புரரமைப்புக்களும் மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு உதவுவதற்காக போடப்பட்டவையல்ல.இலங்கைத் தீவின் வளங்களை சுரண்டி அவற்றை விரைவாக வெளியே எடுத்துச் செல்வதற்கும் பல்தேசிய நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கும் உலகப் பெரு முதலாளித்துவம் செய்துள்ள ஏற்பாடு அது என்பது பலருக்கு தெரிவதில்லை.

முள்ளிவாக்கலுக்கு பின் இந்திய சீன பெரு நிறுவனங்கள் சிறீலங்காவில் திணித்துள்ள பல் தேசிய நுகர்வு காலாச்சார ஆக்கிரமிப்பும் சந்தைப் பொருளாதார ஆக்கிரமிப்பும் தமிழர் பகுதிகளை விட சிங்கள கிராமங்களிலே பாரிய தாக்கத்தை உண்டுபண்ணியிருக்கிறது.

இந்த நுகர்வுக் காலச்சாரத்துடன் போட்டி போட முடியாமல் கிரமப்புற சிங்கள மக்கள் தங்கள் விவசாய நடவடிக்கைகளையும் சிறு தொழில் முயற்சிகளையும் கைவிட்டுள்ளனர்.சிங்கள பெருந்தேசிய நிறுவனங்கள் கூட இந்திய சீன பெரு நிறுவனங்களுடன் போட்டி போட முடியாமல் அவற்றிடம் சரணாகதியடைந்து கொண்டிருக்கிறன.

வறுமையும் வேலையில்லா திண்டாட்டமும் சிறீலங்காவின் தென்பகுதி கிராமங்களிலே என்றுமில்லாத அளவுக்கு அதிகரித்துள்ளன.

சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் இதற்கு வழமைபோல ‘பௌத்த சிங்கள பேரினவாதம்’ என்ற லேகியத்தை கொடுத்து இதை திசை திருப்ப பார்க்கிறார்கள்.

இதன் வெளிப்பாடுதான் அண்மையில் சாவகச்சேரியிலுள்ள வீடொன்றிலிருந்து தற்கொலை தாக்குதல் அங்கியும் கிளேமோர் குண்டுகளும் மீட்கப்பட்ட சம்பவமாகும்.

‘தினை விதை;தவன் தினை அறுப்பான்,வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான்’ என்பது தமிழிலுள்ள ஒரு முது மொழியாகும்.

இது சிறீலங்கா ஆட்சியாளர்களுக்கு மிகப் பொருத்தமான ஒன்றாக அமைந்துள்ளது.தமிழர் தாயகத்தில் அவர்கள் விதைத்த வினையை இப்போது தங்களது தாயகத்தில் அறுவடை செய்ய வேண்டிய நிற்பந்தத்துக்கு அவர்கள் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள்

இந்த வினை அறுவடை இந்த வருடத்திலும் நடைபெறலாம் அல்லது இன்னும் 5 முதல் 10 வருட காலத்திலும் நடக்கலாம். ஆனால் நிச்சயமாக அது நடந்தே தீரும்.

இதை நோக்கித்தான தமிழர் தரப்பு காய்களை நகர்த்த வேண்டும்.இதை நோக்க்pத்தான் எங்களது திட்டமிடலும் வேலைத்திட்டங்களும் அமைய வேண்டும். நாங்கள் இப்போதைக்கு ஆயுதம் தூக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை..எதிரி அதற்கான தேவையை உருவாக்கும்போது அதற்கான சூழல் தானாக கனிந்து வரும்.
இப்போது நாங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் ….
எங்களுடைய கடந்த கால தவறுகளை திருத்துவதற்கு முதலில் எங்களுக்குள் நாங்கள் சுயவிமர்சனம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.எதிர் காலத்தில் இத்தகைய தவறுகள் நடைபெறால் தடுப்பதற்கான வழி முறைகளை நாங்கள் கண்டறிய வேண்டும்.

எதிரியின் திட்டமிட்ட ஆத்திரமூட்டல்கள்…
ஒத்தோடிகளின் ஏளனப் பேச்சுக்கள்…எழுத்துக்கள்…
பிழைப்புவாதிகளின் அச்சுறுத்தல்கள்… சேறடிப்புக்கள்…
இவற்றையெல்லாம் மௌனமாகவும் நிதானமாகவும் கடந்து செல்லவேண்டும்.

எதிரி பலமாக இருக்கும் நாங்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டும்.எதிரி பலவீனப்படும் போது நாங்கள் அவன் மீது போர் தொடடுத்து அவனை தோற்கடிக்க வேண்டும்.இது தான் யுத்ததந்திரம்.
(தொடரும்)

 
1 பின்னூட்டம்

Posted by மேல் ஏப்ரல் 3, 2016 in Uncategorized